Afgelopen week werd het dak gemaakt, eindelijk: niet meer 's nachts in wilde paniek omhoogschieten als je hoort dat het hard regent! (het heeft overigens niet meer binnengeregend na die ene dag)
Maar op het plafond in de gang boven tierde de schimmel welig. Matthijs en ik waren al flink aan het hoesten en ik had zelfs een paar nachten nauwelijks geslapen.
De aannemer bleek eerder klaar op het dak dan bedacht en vond het een goed idee om in het voorjaar binnen aan de gang te gaan: dan kon alles nog goed drogen. Ik vond het niet zo'n goed idee: hij had nu toch een beetje tijd over, dus trek alles er maar uit.
En zo geschiedde:
Maar ja, dan gaan er mannen aan het werk met maskers en ik moet daar dan slapen? Nou nee. Dus de afgelopen dagen zaten we weer heerlijk in een huisje in het bos op de Katjeskelder. Het was net thuiskomen, wel een ander huisje dan vorig jaar, maar gewoon een kopietje. Gek... :)
En ondertussen werk ik nog wel hoor! Terwijl we daar zaten viel er een envelop met prachtige wol op de mat:
Tja en laat dat dan maar eens liggen. Onder het mom van slecht werklicht en een baby niet van haren kunnen voorzien, maar wel blind kunnen breien, begon ik aan een poppenvestje!
Wanneer het gat in het plafond gemaakt wordt weten we nog niet, misschien ga ik het zelf wel doen. Ik kan het, dus waarom niet. Nou ja, tijd dus...
Na een aantal dagen luchtzuiveren en de verwarming heel hard aan, zijn we nu in ieder geval weer lekker thuis!
