Posts tonen met het label Stof. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Stof. Alle posts tonen

Pauze?

17-12-12
Nou nee, geen pauze... Maar wel lekker bezig in plaats van druk aan het werk, even een heerlijke stap terug...
Ik maakte veel deze week, maar er is nog maar weinig af. Ik heb allerlei nieuwe stofjes gekocht vorige week en daar ben ik heerlijk mee aan het werk. 1 popje is wel af.
Ze is voor de dochter van Miss Tiddels: lieveheersbeestjes en egeltjes op een beetje groen/blauwige ondergrond. Vandaag gaat ze op weg!
Van haar kreeg ik ook het patroon voor dit vestje, uit 1 stuk gebreid. Ik wil graag voor Birgit een vest gaan breien, heb al prachtige wol bij haar gekocht en maakte een poppenformaatje om te kijken of ik het patroon een beetje kon volgen: ja dus!
Ik ben er een lichtpaarse overgooier onder aan het breien...
 
Ook breide ik een tuinbroek met zakken en een ander vestje (ook uit 1 stuk overigens, alleen de mouwen hoef je maar te sluiten), de tuinbroek is ook uit 1 stuk, alleen de zijkanten dichtmaken.

Er liggen nu nog heel wat van deze knuffelpopjes op me te wachten om afgemaakt te worden, ik kocht maar liefst 7 nieuwe stofjes voor dit popje en die wil ik allemaal zien natuurlijk. Ook kocht ik nog 3 (of waren het er nou meer??) stofjes voor slappe lijzen en ik wil een mooie blonde en roodharige dame maken voor de kleertjes die ik gebreid heb.

Genoeg te doen dus!

Productie draaien?

29-2-12
Iedere keer als ik zo rustig werk als de afgelopen weken neem ik me voor om ervoor te zorgen dat ik dat zo laat blijven... Iedere keer als er dan een markt dichterbij kom, denk ik: 'Hmmm, had ik het nu maar niet zo rustig aan gedaan.'

Over 3 weken is voor mij de opening van het lente-marktseizoen. Er staan er nu 3 op de kalender, maar er kunnen er goed nog een paar bijkomen. Wat natuurlijk wel betekent dat ik moet zorgen dat mijn, tijdens de herfstmarkten zo leeggeraakte, poppenkoffer weer overvol komt te zitten.
Iedere keer hik ik daar tegenaan: ik wil niet gedachtenloos zomaar een pop maken.
Maar dan komt er een moment, dan denk ik: 'O je, nog maar een paar weken!!!', dan sta ik voor mijn stoffenkast en zie het ene na het andere stofje wat me vertelt wat voor pop het graag wil worden... En dan loopt mijn hoofd over van de ideeen en plannen!
En iedere keer als ik dan achter de machine op mijn overvolle, chaotische tafel het ene na het andere een lijfje zit te stikken denk ik: 'he lekker!', heb ik alweer beeld hoe het kind gaat worden en vind ik iedere pop weer even mooi en bijzonder. Muziekje aan, hier en daar luidkeels meezingen (arme buurvrouw), een tevreden snorrende naaimachine en een kopje thee erbij, hoe vervelend kan iets zijn.
Of als ik, zoals gisterenavond, tijdens een of andere film lekker op de bank gedachtenloos de wol tussen mijn vingers door laat glijden om een zak vol hoofden te draaien, voelt het gewoon als een lekker rustig avondje op de bank. 

Eigenlijk vind ik het allebei prettig: rustig werken en doorwerken... En het doorwerken voelt eigenlijk helemaal niet als productie draaien...

Als alles weer een beetje normaal wordt...

2-1-12
Als papa na 4 weken thuis weer is werken, de Wii dienst weigert, je grote broer op de grond een racebaan ligt te bouwen
terwijl jij daar helemaal niets aan vindt, je moeder eindelijk weer op haar eigen plek lekker hoofden aan het draaien is en jij je eigenlijk maar wat verveelt, wat doe je dan?
Dan ga je je moeder helpen, want die kan echt nog niet alles alleen!

5 muziekpopjes ga ik maken voor de zwangere medewerkers van een kinderdagverblijf, net als vorig jaar, maar dan allemaal andere kleuren!

Een stukje geschiedenis...

21-10-11

In de tijden dat ik begon met poppen maken was Birgit 1,5: mijn eerste pop was een soort kaboutermeisje voor haar. Helemaal met de hand genaaid, want achter de naaimachine, daar had ik geen kaas van gegeten. (Ooit had mijn moeder mij als pup willen leren hoe je met een naaimachine omgaat met als enige resultaat dat er rook uitkwam!)
Eef heette Birgits pop, de naam niet helemaal zelf gekozen, maar ze was mijn eerste en dus een Eva had ik bedacht.
 
Eef is jarenlang Birgits steun en toeverlaat geweest, ze ging waar Birgit ging. In de loop der jaren heeft ze al menig maal plastische chirurgie ondergaan: een neuscorrectie (mijn poppen hebben nu zelden een neus, daar slijt de tricot heel hard) of een liposuctie (de wol vervilt uiteindelijk: openmaken en opnieuw vullen).
Ze heeft de tand des tijds doorstaan: Birgit is nu 8 jaar ouder, pakte net voor mij Eef, die inmiddels niet meer in haar bed te vinden is, en zegt: 'goh mam, ik heb nog nooit gezien dat ze roze haar heeft!' Eef was gewoon Eef.

Maar met Eef maken was ik natuurlijk niet klaar, ik kreeg eigenlijk eerder de smaak te pakken. Ik ben zelf aan de slag gegaan, kreeg de oude naaimachine van mijn moeder en maakte me dat ook eigen. Omdat ik eigenlijk nooit wist hoe je haren moest maken en niet iedere pop een muts heeft, ging ik op poppencursus, heel gezellig!

Toen Birgit en Matthijs eenmaal helemaal voorzien waren, was ik nog steeds niet klaar: ik wilde er meer mee gaan doen en zo is 6 jaar geleden 't Knuffelpopje ontstaan, genoemd naar de knuffel die ik op dat moment het meeste maakte. In het begin verkocht ik bijna alleen knuffels en vooral via Marktplaats, met prijzen bepalen deed ik maar wat, het moest vooral niet te duur zijn.

Later ging ik ook grotere poppen maken en verkopen, ook daarvoor moest een prijs bepaald worden en zo struinde ik internet af, op zoek naar soortgelijke poppen. Daar kwam ik prijzen tegen van vaak boven de 100-150 euro. Daar schrok ik een beetje van: de poppen zijn het zeker waard, maar zou ik zo'n uitgave doen voor mijn eigen kind? Mijn antwoord was 'nee'.
Mijn motto werd: 'Ik gun ieder kind zo'n pop!' Mijn ijkpunt werd de babyborn, toen 40 euro (nu volgens mij soms nog): het feit dat een babyborn goedkoper was, mocht geen reden zijn om mijn pop niet te kopen. Zo haal ik mijn materiaalkosten eruit en geef mezelf de kans te investeren in een grotere diversiteit aan materialen.

Soms valt het mensen op en krijg ik vragen:
Zijn de poppen van mindere kwaliteit? Zijn de stoffen van mindere kwaliteit?
Het antwoord daarop is voor beiden nee.
Ik werk met de grootst mogelijke zorg en veel plezier aan iedere pop die ik maak. Dat maakt ze niet perfect, want het blijft natuurlijk handwerk.
De materialen waarmee ik werk, worden ook met zorg uitgekozen.
Bijvoorbeeld de tricot die ik gebruik: deze is van goede kwaliteit en 100% katoen. Ik kijk wel eens rond op andere plekken en ben ook op zoek geweest naar biologische tricot, maar ik vind hem te dun, dat slijt sneller en het blijft natuurlijk een pop die intensief gebruikt moet kunnen worden.
De meeste nicky velours die ik gebruik is ook van 100% katoen en gifvrij geverfd. Het geldt niet voor alle kleuren die ik heb: bijvoorbeeld paars is niet gifvrij geverfd beschikbaar.
De katoen voor de kleertjes, daarvan zijn sommige 100% biologisch en sommigen zijn gewoon lapjes van de markt, maar altijd 100% katoen.
De wol voor de haartjes is (behalve de stekeltjes wol) altijd 100% wol, de krulletjeswol is 100% mohair. 
De wol die ik gebruik om te breien is over het algemeen een biologisch plantaardig geverfd wol/zijde mengsel. Een enkele keer haal ik wol in de winkel hier: een speciale kleur (bijvoorbeeld de kleertjes voor Knoest en Annemoon), een andere dikte of materiaal. Dat is niet altijd 100% wol, dat vind ik eigenlijk heel jammer, maar het is er gewoon niet altijd en soms wil het oog ook wat.

De prijzen zijn nauwelijks veranderd, ondanks dat de materialen in de afgelopen jaren flink in prijs gestegen zijn, maar ik gun nog steeds ieder kind een stoffen pop, die warm aanvoelt, heerlijk (en natuurlijk!) ruikt en (een enkele uitzondering daar gelaten) gemaakt is van uitsluitend natuurlijke materialen.

Klaar!!!

23-8-11
De afgelopen week weer hard aan het werk geweest:
De mandala is af! Wat een werk met al die kraaltjes, kleine steekjes en schelpjes!
De zeemeermin moet ik nog even over nadenken, misschien maak ik er toch nog iets anders!
De omslagdoek is uitgehaald, gebreid en gedragen! Hij zit heerlijk, lekker warm en heerlijk zacht!
Het bord is geschilderd en geplakt. De kleuren komen niet echt over zo, maar (uiteraard) is hij heel paars!

En de stoffenkast is opgeruimd! Dat doe ik 2 keer per jaar ongeveer.
Ik vind het maar lastig hem tussendoor echt netjes te houden, zeker als je een stofje uit het midden van de stapel moet pakken! Voordeel nu is wel dat ik dingen heb gezien, waarvan ik het bestaan alweer vergeten was.

Vanmorgen stonden we heel dapper klaar met de schuurmachine om de buitenboel te gaan schilderen, maar de weergoden besloten anders. Morgen weer een dag!

En natuurlijk ligt ook de herfstmandala op me te wachten.
Ik kom deze poppenmaakvakantie wel door zo, maar ik kan ook niet wachten tot hij om is!

Afmaken...

15-7-11
Regelmatig krijg ik een opdracht iets te maken of maak ik iets als voorbeeld voor op de cursussen. Ikzelf vind het dan prettig om meteen wat meer te maken: de naaimachine staat er dan toch, de stof is uit de kast gepakt en dat schiet zo lekker op dan. Of ik draai eens een avondje hoofden, zodat ik er daar wat van heb liggen.
Ik heb niet altijd tijd om het dan ook meteen af te maken omdat er iets tussenkomt en dan leg ik het halve werk even opzij. Zo af en toe kijk ik eens in de doos en pak ik weer eens iets op om het af te maken.
De afgelopen weken zijn druk geweest en de doos barst uit zijn voegen: een Joris wacht op een gezichtje, andere Jorissen willen nog in elkaar gezet, een grote baby, een rechte ledemaat en truitje half gebreid tot het kind wat het aankrijgt af is en ik goed kan kijken hoe lang het moet worden, wat wiegepopjes, een bakerpopje wat bijna af is, 2 lijsjeshoofden, een knuffelpopje waar ik nog een klein randje van moet vastnaaien en alvast geknipte jurkjes!

Tijd dus om me daar weer eens op te storten!

... en dit heb ik ondertussen allemaal al gedaan...

22-6-11
Drukke weken zijn eigenlijk helemaal niet zo erg: zeker niet als ze gevuld zijn met kleine klusjes want dat schiet zo lekker op! Dit heb ik allemaal al gedaan:
 Het jurkje van Luna werd meer een soort tuniekje...
 ... met ajourmotiefje en lieve hartenknoopjes. Nog een roze broek/legging eronder maken en dan is ze helemaal af!
 Joris kreeg een nieuw konijn...
en 8 lapjes stof liggen geknipt en wel klaar om bakerpopje te worden!

De inloop morgenochtend gaat niet door, dus ineens heb ik een soort van tijd over...

Isabella Dikneus

18-5-11
De eerste dikneus is af... Inderdaad: er komen er nog meer, want dan sta ik voor de kast met stofjes en dan kan ik niet kiezen: 'ow deze kleur is leuk en deze ook, en deze combineert lekker met die en ow, ik wil ook nog een meisjesdikneus maken!' En zo werden het ineens 3 Dikneuzen.
Eerst maakte ik het meisje: Isabella Dikneus, met een jurkje, maar ook een broek, want als echte kabouter in het soms koude en vochtige voorjaarsbos moet je je wel goed kleden!

De jongens zijn ook al bijna klaar: alles is gestikt en bijna alles gevuld, dus alleen nog in elkaar zetten. En dan natuurlijk als finishing touch een belletje aan de muts. Namen hebben ze al wel, Birgit geeft alle poppen namen, soms zelfs al voor ze af zijn en de twee Dikneusjongens heten Bas en Bart!

Ondertussen in huize Bakker... deel 2

4-4-11
De vloerbedekking was binnen en kon gelegd... 4 x 3 passend maken in een ruimte van 2,70 x 3 met veel hoekjes zonder stanley-mes (nergens te vinden natuurlijk!) is niet heel eenvoudig, maar met een IKEA-schaar kom je verrassend ver...

Het is al krap in de gang en dan toch denk je: 'ik leg het daar wel even neer en ruim het zo wel op!'
Uiteraard gaat dan de bel: De postbode met de lang verwachte tricot!!!!
Voorlopig kan ik er weer even tegen nu gelukkig!

Maar eerst boven verder: plintjes zagen, bureau terugzetten en verwarmingsombouw terugzetten.
En dan puzzelen: de kast die we voor Matthijs op marktplaats hadden gekocht, paste natuurlijk net niet door het trapgat, het scheelde werkelijk maar een paar centimeter. Maar ik wilde hem perse boven, dus heb ik er, op hoop van zegen, de zaag maar ingezet.
Dat ging verbazingwekkend goed, hij zit nu zelfs beter in elkaar dan voorheen!
 Nu nog planken boven zijn bureau, gordijn maken en de zaak inruimen!!!

The postman always rings twice...

1-4-11
Druk aan het werk geweest deze week, maar weer niet zoveel gemaakt als ik eigenlijk zou willen, zoals altijd eigenlijk: mijn hoofd kan het sneller bedenken dan ik het in elkaar krijg.
Morgen weer de eerste markt van dit jaar en deze gaan sowieso mee:
Knoest is af... Met een nonchalante tuinbroek met maar 1 band om hem vast te houden, want de andere is allang versleten natuurlijk omdat deze stoere jongen het niet kan laten in bomen te klimmen!
Soms zakt zijn broek een beetje af en zie je ineens een stukje van zijn blote dikke buik.
De dames slappe lijs hebben een stel vriendinnen gekregen. De stofjes opgesnord in Den Bosch staan hen prachtig!
Jammer dat ik maar een halve meter van ieder stofje heb meegenomen, ze zijn al bijna op.

Ondertussen werden hier wat pakketten afgeleverd:
10 kg lontwol zodat ik weer heerlijk hoofden kan draaien! En prachtige gifvrij geverfde nicky velours van Westfalen, ontzettend fijne stof om mee te werken.

En een nieuw onderkomen voor Joris werd ook door de pakketdienst bezorgd! Hij groeit toch aanzienlijk harder dan voorzien en deze is lekker op de groei gekocht...

En dan was er gisteren nog een mailtje dat mijn tricot eindelijk onderweg is! Dus morgen of maandag zal de postbode wel weer aanbellen...

Lotje gaat verhuizen en neemt mee...

 28-03-11
...maar liefst 3 outfits!!
Een zomers jurkje met kort broekje eronder in groen met bloemetjes.
Vorige week kreeg ik een patroon voor een soortgelijk jurkje, maar als home-made-ik-doe-maar-wat-naaister kwam ik er niet helemaal aan uit, dit in combinatie met wat ongeduld, maakt dat ik dan zelf wel iets in elkaar flans.
Gelukkig was ik deze keer zo verstandig wel patroondelen te tekenen, dus deze kan ik nog vaker maken!
 Een zwierige jurk in blauw met bloemetjes, gevilte slofjes en een luiertje.
Een lekker warme jurk met onderbroekje en slofjes. Gebreid met een wol/zijde mengsel in lichtroze met een randje van donkerroze.

Dag Lotje, veel plezier bij je nieuwe mama!

(En nu komt eigenlijk het meest vervelende aan mijn werk: het inpakken van een kind zodat ze met de post mee kan...)

En dan is ze klaar!!!!

21-03-11
Vingertjes...
Teentjes...
 Onderbroekje passend bij...

de jurk...
Strikjes in de vlechten...
En klaar!!!!!
Er ligt al een Knoest te wachten om in elkaar gezet te worden...

En verder...
Worden de kleertjes voor Ayashe gebreid...
Liggen er lapjes te wachten tot ze pop worden...


Maar er ligt ook nog een lap stof te wachten om kaboutertjes voor Miss Tiddels te maken!